Sunday, 20 May 2018

سرگذشت یک بیمارستان بهایی که به نام مصطفی خمینی تغییر نام داد



در سال ۱۳۲۸ مصادف با ۱۹۴۹ عبدالمیثاق میثاقیه ساختمانی جهت اسکان دانشجویان بهایی شهرستانی خریداری کرد و پس از مشورت با محفل ملی بهائیان ایران بجای تاسیس خوابگاه یک بیمارستان مدرن تاسیس کرد. بودجه این طرح که شامل خرید تجهیزات پزشکی و دیگر وسایل بود تمام از سوی عبدالمیثاق میثاقیه تامین شد اما پزشکان و دیگر متخصصین از جمله مهندسین ساختمان خدمات خود را رایگان ارائه می کردند. این بیمارستان ۱۷۰ تخته که ۱۱۰ تخت برای بزرگسالان و ۶۰ تخت برای کودکان داشت در آن زمان بیمارستان بزرگی قلمداد می شد. هیات مدیره ی بیمارستان برای هر یک از اقلیت های ارمنی، آشوری، سنی، زرتشی و یهودی یک تختواب رایگاه در نظر گرفت و تعداد تختخواب های رایگان مسلمانان نیز نامحدود شد
این بیمارستان دارای اتاق های مدرن و راحتی بود که از امکانات مدرنی که جناب میثاقیه تهیه کرده بود بهره می برد. در این بیمارستان چند اطاق عمل جراحی و یک بخش زایمان و بخش های رادیولژی ، فیزیوتراپی ، هیدروتراپی و توان بخشی نیز داشت
در بیمارستان میثاقیه پلی کلینیکی موجود بود به طور ۲۴ ساعته جهت رسیدگان به انواع بیماری ها آماده باش بود و تمامی بیماران را رایگان مداوا می کرد و در بخش سوانح نیز همیشه یک پزشک کشیک وجود داشت و داروخانه نیز تا ۱۰ شب باز بود
هئیت مدیره این بیمارستان حتی به فکر بیماران در لحظاتی بودند که برق می رفت وبه همین جهت خود بیمارستان دارای دستگاه تولید برق مستقل در آن زمان بود . این موضوعات که ابتکارات بزرگ در آن زمان محسوب می شد نه تنها به دستگاه برق ختم نمی شد بلکه دو دستگاه زباله سوزی با کوره های بزرگ و حرارت زیاد نیز این بیمارستان محیا کرده بود 
در ماههای اول تاسیس این بیمارستان نه تنها اهالی تهران بلکه جامعه پزشکی استان نیز نظر مثبتی به این بیمارستان نداشتندو همواره نیمی از تخت های این بیمارستان خالی بود، زیرا مردم در یک باور دینی عامه ی تصور می کردند چون صاحب بیمارستان بهایی است پس بیمارستان نیز نجس است
با تمامی این مسایل در سال ۱۳۲۹ پس از آنکه محمد نامجو ورزشکار دارای دو مدال نقره و برنز المپیک در رشته وزنه برداری نیاز به عمل جراحی لوزه پیدا کرد و دکتر علی راسخ یکی از مدیران این بیمارستان پروفسور جمشید اعلم پزشک این ورزشکار را به بیمارستان آورد که رایگان این ورزشکار را عمل کند و پس از آن، بستری شدن “آیت الله زنجانی” که به سفارش پروفسور جهانگیر صالح وزیر بهداری وقت انجام گرفت ،رفته رفته با حضور این دو چهره شناخته شده یکی ورزشکار و دیگری روحانی بلندپایه نام بیمارستان میثاقیه بر سر زبان ها چرخید و بیماران زیادی را به خود دید. در زمان بستری بودن این دو شخصیت شناخته شده بسیاری از ورزشکاران و همچنین روحانیون از این بیمارستان بازدید کردند و نسبت به امکانات این بیمارستان متعجب شدند
پس از مراجعت زیاد بیماران بخصوص غیربهائیان به بیمارستان ،ساختمان اولیه بیمارستان میثاقیه دیگر توان پاسخگویی را نداشت و به همین دلیل عبدالمیثاق میثاقیه ساختمان های مجاور را نیز خریداری کرد. پس از آن نیز دولت این بیمارستان را یکی از بهترین بیمارستان ها وقت ارزیابی کرد و به آن درجه ی ممتاز داد 
پس از انقلاب بیمارستان میثاقیه مصادره و به سازمان مستضعفین واگذار شد. این بیمارستان که روزی نامش بیمارستان میثاقیه بود امروز به بیمارستان مصطفی خمینی فرزند آیت الله خمینی تغییر نام داده است اما دیگر نه آن شهرت سابق را دارد و نه آن میزان تخصص و پزشکان قوی که هر کدام در زمان خود صاحب نظران بزرگی بودند. دیگر آن بیمارستان که تماما به دست یک بهایی ساخته شده است و خدمات آن رایگان بود نه تنها هیچ بهایی بلکه هیچ فردی را رایگان مداوا نمی کند. بیمارستان میثاقیه سابق و مصطفی خمینی فعلی که در اختیار دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد قرار گرفته است زیر نظر هشت نفر از شخصیت های کشوری اداره می شود که رئیس جمهور، رئیس بنیاد شهید، وزیر علوم، وزیربهداشت، وزیر آموزش و پروش و … می باشد که حتی توان معالجه رایگان مردم را ندارند
پس از گذشت نزدیک به چهل سال بیمارستان میثاقیه سابق ۲۲۰ تخت بیشتر ندارد
مهدی میثاقیه تهیه کننده سرشناس سینمای قبل از انقلاب ایران که تاثیربسزایی بر تولید فیلم های ایرانی گذاشت فرزند عبدالمیثاق میثاقیه است. وی کارگردان و نویسنده دو فیلم سینمایی و تهیه کننده دهها فیلم سینمایی پیش از انقلاب است