Thursday, 9 July 2009

بهاییت



دیانت بهائی جوان ترين دين از اديان مستقلّ جهان است. استمرار اديان از اصول اين آئين است زيرا در هر زمان، مقتضيّات جامعۀ بشری تغيير می كند و آئينی جديد مطابق با مقتضيات و نيازهای جهان و جهانيان ظاهر می گردد. بهائيان معتقدند حضرت بهاءالله، بنيانگذار دیانت بهائی (۱۸۱۷- ۱۸۹۲) جديدترين فرستادۀ الهی در سلسله پيامبران الهی مانند حضرت ابراهيم، موسی و بودا و زردشت و مسيح و بالاخره حضرت محمّد هستند.
محور تعاليم بهائی وحدت عالم انسانی است يعنی وقت آن آمده که بشر از هر قوم و نژادی به يگانگی رسند و همه در ظلّ يک جامعۀ جهانی درآيند. حضرت بهاءالله فرموده اند که خداوند بيمانند نيروهایی را در جهان به کار گماشته تا آنچه را که بر حسب سنّت های پيشين سبب طبقه بندی کردن انسان ها بر اساس اختلاف قومی، طبقاتی، دینی و ملّی شده از ميان بردارد. مهم ترين چالش پیش روی بشرپذیرفتن اصل یگانگی و تلاش در راه اتّحاد و اتّفاق اهل عالم است.
يکى از اهداف آئين بهائی کمک به امکان پذیر شدن این وضعیت است. یک جامعۀ جهانی مرکب از پنج میلیون بهائی از اکثر ملل و نژادها و فرهنگ های کرۀ زمین در تلاشند تا تعالیم حضرت بهاءالله را عملی سازند. تجربه ای که بهائيان در اين راه کسب کرده اند سبب تشويق کسانی است که همین راه را می پويند و نوع انسان را اعضای يک خاندان و کرۀ زمين را يک وطن می دانند.