روستای پدری

این ویدئو روستای پدری مرا نشان میدهد قبل از تخریب و به آتش کشیدن منازل بهاییان وبعد از آن

در تاریخ چهارم تیرماه 1389 حدود 50 منزل از خانه های بهاییان در روستای ایول مازندران تسطیح وبا خاک یکسان شد 

بعید است عقاید انسانها را با به خاک وخون کشید ن منازل مادی بتوان به زانو در آورد

اراده های خلع ناپذیر

پیرو تخریب خانه بهاییان در روستای ایول مازندران در روز چهارم تیر ماه سال جاری روستاییان روستای ایول با همسایگان بهایی خود ابراز همدردی کردند واین برخورد حکومت را محکوم کردند ، این حرکت نشان گر این است که ایرانیان ودیگر مردمان پیرو دیگر ادیان خصومتی با شهروندان بهایی ندارند واین رژیم جمهوری اسلامی است که توان دیدن وزندگی مسالمت آمیز در کنار بهاییان را ندارد ، بهاییان نیز همانند دیگر انسانها حق زندگی وبهره بری از حقوق شهروندی را میبایست دارا باشند که متاسفانه در سالهای اخیر بارها از جانب دولت ایران این امر به مخاطره افتاده ، خصومت های دولت ایران با بهاییان ریشه ای دیرینه دارد واین تنش ها درحالیست که شهروندان بهایی تاکنون هیچ گونه مشکل امنیتی برای دولت ایران واللخصوص مسلمانان ایجاد نکرده اند وهمیشه در برابر خشم های بی مورد و رفتارهای غیر انسانی رژیم جمهوری اسلامی سکوت کرده اند ، ولی این سکوت به نشانه ترس این شهروندان نیست بلکه نشان از شرف وانسانیت وهمچنین مظلومیت بهاییان است 

به نام عشق

گلی درون سینه ات جوانه می زند
به زندگی سلام می کنی
به نام صلح و دوستی به نام عشق
قیام می کنی
در حریم رودها قطره می شوی
به پای کوهها ذ ره می شوی
پای می نهی راه پر غرور را
خنده می زنی طلوع را و شور را و قربت حضور را
رود می شوی روانه می شوی
کسی به گامهای تو
به صبح و شامهای تو رشک می برد
کسی تو را به بزمگاه اشک می برد
کسی خیال خام می کند
به فکر سد راه تو گمان دام می کند
می کشد تو را به بند
بی کلام و واژه ای و چون و چند
می برندت از گذرهای بس مهیب
لحظه های بس رهیب
در گذارهای تنگ و تیره ای که همچو موست
می کشندت استخوان زپوست
راه می روی روی ابرهای شک
دوره می کنی گذشته های خویش تک به تک
غوطه می خوری میان موجهای غم
ضربه می خورد به باور تو دم به دم
خیره می شوی به قاب خالی خیال
شکوه می کنی از این همه ملال
می هراسی از زوال!
دست می کشی به پرده های توی توی صبر
چنگ می زنی به تارهای گرم گرم عشق
رنگ می زنی به هاله های دور دور روح
بوسه می زنی به خاک
می روی به اوجهای پاک
دور می شوی زجذبۀ زمین
مست می شوی ز ساغر یقین
می نهد تو را خدای عشق مُهر بر جبین!
عاشقانه ها و عاشقانه ها و عاشقانه ها
می رسد ز یاد تو
بیکرانه می شود حصار تو
شعرها و شورها و رنگها و نورها
کنار تو
می رسد به باور و یقین
قلب بی قرار تو !!
مهوش شهریاری 

حضرت ولي امرالله مي فرمايند

چيزي كه به زيان امر باشد نمي تواند براي يك فرد بهائي منشأ خير گردد. (نمونة حيات بهائي)

تخریب شدید قبرستان بهاییان

تخریب شدید قبرستان بهاییان در قائم شهر به دست مزدوران رژیم جمهوری اسلامی

کاری ندارم هر کسی در چه باورومذهبی است ولی بعضی کارها در هر دین ومسلکی وبرای هر انسانی غیر اخلاقی محسوب میشود ، اینگونه یورشها به اهل قبور در دنیای حیوانات نیز مرسوم نمیباشد ولی بی شک این رژیم جمهوری اسلامی است که از 

مردگان نیز واهمه دارد

حمله نیروهای امنیتی به منازل بهاییان

کمیته گزارشگران حقوق بشر- از ساعات اولیه امروز، 13 دی ماه ماموران امنیتی با حضور در منازل تعدادی از بهاییان در تهران به بازداشت آنان اقدام نمودند

تا به این لحظه اسامی به دست آمده از بازداشت شدگان به این شرح است: لوا خانجانی، بابک مبشر، پیام فناییان، نیکاو هویدایی، منا هویدایی، ژینوس سبحانی، آرتین غضنفری، فرید روحانی، احمد روحانی، نسیم بیگلری، نگار ثابت، ابراهیم شادمهر و زاوش شادمهر

گفتنی است تا این لحظه نگار ثابت و منا هویدایی آزاد شده اند

پس از اینکه شب گذشته بابک مبشر بازداشت شد، صبح امروز همسر وی، لوا خانجانی پس از احضار نیروهای امنیتی بازداشت گشت. وی نوه جمال الدین خانجانی یکی از هفت مدیر جامعه بهایی است که بیش از 1 سال و نیم است که در زندان به سر می برند و بنابر اعلام مقامات قضایی قرار است دادگاه این افراد 22 دی ماه برگزار شود

پیش از این ژینوس سبحانی، منشی «کانون مدافعان حقوق بشر» و «کانون مشارکت در پاکسازی مین»، صبح روز چهارشنبه 25 دی ماه 1387 در منزل شخصی خود بازداشت شده بود.وی روز چهارشنبه 21 اسفند ماه 1387 با تودیع قرار وثیقه 70 میلیون تومان، آزاد شد

بنابر گزارش های دریافتی دلیل بازداشت این افراد از سوی نیروهای امنیتی شرکت در اغتشاشات روز عاشورا عنوان شده است. در چند روز گذشته برخی مسئولین حکومتی و رسانه های وابسته به دولت اظهاراتی را در مورد نقش داشتن بهاییان در اغتشاشات روز عاشورا عنوان نموده بودند و این امر نگرانی در مورد وضعیت این افراد را افزایش داده است.

اخبار تکمیلی: بنابر آخرین گزارش های دریافتی نسیم بیگلری نیز آزاد شده است. بقیه بازداشت شدگان که تا این لحظه بالغ بر 10 تن می باشند به زندان اوین منتقل شده اند

آزار و اذیت بهاییان و نقض حقوق شهروندی آنها

در ایران ، بهاییان از زمان پیدایش آیین نوظهورشان همواره تحت ستم و محرومیت بوده اند

بهاییان ایران در طول تاریخ دیانت بهایی همواره مورد آزار و اذیت بوده اند. در سالهای میانی قرن نوزدهم میلادی چیزی در حدود 20000 نفر از پیروان این آیین توسط اولیای امور و یا توده های جمعیتی که این جنبش نوزاد را بدعتی در اسلام می دانستند کشته شدند

در قرن بیستم میلادی تضییقات بصورت متناوب علیه بهاییان ایران هدایت می شد و دولت ایران عموما بهاییان را وجه المصال قربانی جریانات دیگر قرار میداد. ایذاء و اذیتها هر از چندگاهی شدت میگرفت: برای مثال در سال 1933 میلادی (1322 شمسی) مطبوعات بهایی متوقف شد، ازدواج بهایی به رسمیت شناخته نمیشد و بهاییان یا از مشاغل دولتی اخراج می شدند و یا تنزل درجه پیدا می کردند. در سال 1955 (معادل با 1344 شمسی) دولت وقت با کلنگ به تخریب حظیره القدس طهران (مرکز ملی بهاییان) مبادرت نمود

بهاییان این الگوی آزار و اذیت را به عنوان ظهورسوء تفاهم و وحشتی میدانند که همواره مقارن با پیدایش دیانتی جدید در یک زمینه مذهبی ارتدکسی و متعصب بوجود می آید. این الگو در طول تاریخ بارها تکرار شده است. به واقع، کلیه ادیان بزرگ جهانی در ابتدای تاریخ ظهورشان با تضییقات شدیدی مواجه شدند

• 
  خانه حضرت باب در شیراز ، یکی از مقدس ترین اماکن مقدسه دیانت بهایی، در سال 1979 میلادی ( 1358… »

با استقرار جمهوری اسلامی در ایران در سال 1979 میلادی (1357 شمسی) تضییقات شکل تازه ای به خود گرفت و به یکی از سیاستهای رسمی دولت بدل شد و در طرق سیستماتیک دنبال گردید. از آن زمان، بیش از 200 بهایی یا به دار آویخته شدند و یا کشته شدند و صدها نفر به زندان افتادند و ده ها هزار نفر از شغل و حرفه و حقوق بازنشستگی و موقعیتهای تحصیلی محروم شدند. تشکیلات اداری بهایی باید معلق میگردید. اماکن مقدس، زیارتگاههاو قبرستانها مصادره تخریب یا ویران شدند.

بهاییان همچنان در معرض دستگیریهای مبتنی بر ظن و گمان و بازداشتهای حساب شده ای هستند تا شاید بذر رعب و وحشت در قلوب جامعه بهایی کاشته شود. گاهی اوقات محبوسین را در زندان انفرادی و بدون هیچگونه ارتباطی با خارج و در مکانهای نامعلوم نگهداری میکنند در شرایطی که خانواده هایشان نا امیدانه به دنبال ایشان همه جا را جستجو میکنند. تجسس منازل بهاییان، ضبط اسناد و مدارک، کتابها، رایانه ها، دستگاههای فتوکپی و دیگر اموال برای مامورین دولتی اصلا امری غیر معمول نیست

دولت اقدامات سیستماتیکی را به مرحله اجرا گذاشته است که جامعه بهایی را هم از نظر اقتصادی و هم از نظر اجتماعی در تنگنا قرار دهد. در سال 1993 میلادی (1372 شمسی) یک یادداشت محرمانه ی دولتی افشا گردید که به یک سیاست هدایت شده در خصوص «مسئلۀ بهایی» اشاره می کرد. این سند که متن اولیه آن توسط رئیس شورای انقلاب فرهنگی تهیه شده و به امضای علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران رسیده بود، عنوان میکرد که از «توسعه و پیشرفت» جامعه بهایی «باید ممانعت بعمل آید».

یک مثال از این مقابله، ممانعت بهاییان از ورود به دانشگاهها و مراکز آموزش عالی است. این ممانعت از سال 1979 میلادی (1358 شمسی) آغاز گردید و علیرغم اینکه دولت در سالهای اخیر وانمود میکند که دربهای دانشگاه ها را به روی دانشجویان بهایی گشوده است ولی واقعیت اینست که تقریبا همه دانشجویان از تحصیل منع شده اند و معدود دانشجویانی هم که موفق به ثبت نام شده اند، به محض آشکار شدن دیانتشان، از دانشگاه اخراج میشوند. دامنه آزار و اذیت حتی به کودکان مدرسه ای نیز رسیده است. کودکانی که توسط معلمان و روحانیون مورد فحش و ناسزا و بهتان قرار گرفته و بارها و بارها به منظور تغییر دیانتشان تحت فشار گذاشته می شوند.

جامعه 300000 نفری بهاییان ایران بزرگترین اقلیت دینی این کشور را تشکیل میدهد. بهاییان صرفا بخاطر نفرت مذهبی مورد ظلم و ستم واقع میشوند. بنیادگرایان اسلامی در ایران و دیگر ممالک، از دیرباز دیانت بهایی را تهدیدی برای اسلام می بینند و بهاییان را بدعت گذار و مرتد میدانند. جایگاه در حال رشد دیانت بهایی در زمینه حقوق زنان، تحری مستقلانه حقیقت و خصوصا بحث آموزش و پرودش، برای روحانیون مسلمان اسباب دردسر شده است.

اعتراضات و شکایات بین المللی علیه آزار و اذیت بهاییان ایران گسترده شده است. هزاران مقاله در روزنامه ها و برنامه های رادیویی و تلویزیونی در جای جای دنیا ظاهر شدند و دولتها و سازمانهای برجسته بین المللی آزار و اذیت بهاییان در ایران را محکوم کرده اند و یا نگرانی خود را از بابت بهاییان ایران اظهار کرده اند. کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد و مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه های متعددی را علیه وضعیت حقوق بشر در ایران به تصویب رسانده اند که بهاییان در همه این قطعنامه ها بصورت ویژه ذکر شده اند.

هنوز فشار بر بهاییان ایران در حال افزایش است. در سال 2008 میلادی (1387 شمسی) هر هفت عضو جمع خاص ملی که به احتیاجات جامعه بهاییان ایران می پرداختند، جمع آوری و در زندان بد نام تهران، اوین، زندانی شدند. در سه ماهه اول سال 2009 میلادی (1388 شمسی) دستگیریها و بازجوییها رو به افزایش بود، فشار اقتصادی کماکان شدت میگرفت و رفتارهای ایذایی، منجمله آزار دانش آموزان بدون اندک کاهشی در شهرها و روستاها در سراسر کشور ادامه داشت